กระบี่ Only

คาเฟ่ในตัวเมืองกระบี่และริมแม่น้ำ มุมนั่งที่ไม่ใช่อ่าวนาง

ความคิดที่ว่ากาแฟดีๆ ในกระบี่ต้องไปหาที่อ่าวนางเท่านั้น ทำให้คนมาเที่ยวจำนวนไม่น้อยนั่งรถผ่านตัวเมืองไปเฉยๆ ทั้งที่ริมแม่น้ำกระบี่มีร้านเล็กๆ ที่เปิดตั้งแต่เช้า เงียบกว่า และมองเห็นภูเขากลางน้ำโดยไม่ต้องแย่งที่นั่งกับใคร

เพื่อให้เห็นภาพ ลองดูเหตุการณ์ตัวอย่างด้านล่าง เป็นเรื่องสมมติที่เรียบเรียงจากสิ่งที่เกิดขึ้นได้จริงกับคนมาเที่ยวทั่วไป ไม่ได้หมายถึงร้านหรือบุคคลใด

เรื่องตัวอย่าง: เช้าวันเรืองดของสองเพื่อนซี้

สมมติว่ามีเพื่อนสองคนพักที่อ่าวนาง ตั้งใจจะไปเกาะ แต่เช้านั้นเรืองดเพราะคลื่นลม ทั้งคู่เลยนั่งรถสองแถวเข้าเมือง ตั้งใจหาคาเฟ่ที่เคยเห็นรูปในโซเชียล พอไปถึงตอนแปดโมงกว่า ร้านยังปิดอยู่ ป้ายหน้าร้านบอกแค่ว่าวันนี้เปิดสาย

ทั้งคู่เดินเลาะไปทางริมแม่น้ำ เจอร้านกาแฟเล็กๆ ในห้องแถวเก่า มีโต๊ะสามสี่ตัว ลูกค้าเป็นคนในละแวกนั้นที่แวะซื้อกาแฟใส่แก้วก่อนไปทำงาน เจ้าของร้านชงกาแฟโบราณกับกาแฟเครื่องได้ทั้งสองแบบ ทั้งคู่นั่งอยู่เกือบชั่วโมง มองเรือหางยาวแล่นผ่านกับเงาเขาสองลูกในน้ำ แล้วค่อยเดินต่อไปหาของกินกลางวัน

ตอนบ่าย ร้านในรูปเปิดแล้ว คนแน่น ต้องยืนรอ ทั้งคู่ถ่ายรูปหน้าร้านแล้วกลับไปนั่งร้านแรกอีกรอบ

เรื่องแบบนี้ไม่ได้บอกว่าร้านดังไม่ดี แต่บอกว่าในเมืองยังมีอีกหลายมุมที่ไม่อยู่ในรูปที่คนแชร์กัน และบทเรียนจากเช้าวันนั้นมีอยู่สามสี่ข้อ

ร้านเล็กในเมืองมีจังหวะของตัวเอง

ร้านกาแฟในตัวเมืองหลายร้านเป็นของคนในพื้นที่ที่เปิดเองดูแลเอง เวลาเปิดปิดจึงไม่ตายตัว บางร้านเปิดเช้ามากเพื่อขายคนทำงาน แล้วปิดตอนบ่าย บางร้านหยุดตามวันที่เจ้าของมีธุระ หรือปรับเวลาตามช่วงเทศกาลและวันสำคัญทางศาสนา เวลาที่ลงไว้ในแผนที่ออนไลน์อาจไม่ตรงกับความจริงในวันนั้น

ทางที่ดีคือไม่ผูกทั้งเช้าไว้กับร้านเดียว ถ้าร้านที่ตั้งใจไว้ปิด ให้ถือว่าเป็นโอกาสได้เดินดูร้านอื่น ถ้าอยากเริ่มวันแบบคนในเมืองจริงๆ ไปนั่งร้านโรตีกับชาชักที่จุดเตาตั้งแต่ก่อนรุ่งสางก่อน แล้วค่อยมาต่อกาแฟร้านเล็กตอนสาย

วิวริมแม่น้ำดีที่สุดตอนเช้ากับเย็น

ริมแม่น้ำกระบี่มองเห็นเขาหินปูนที่ตั้งอยู่สองฝั่งปากน้ำ ป่าโกงกางฝั่งตรงข้าม และเรือที่แล่นเข้าออก ช่วงเช้าแสงนุ่ม น้ำนิ่ง ช่วงเย็นลมเริ่มพัด ท้องฟ้าเปลี่ยนสี ส่วนกลางวันแดดแรงจนนั่งริมน้ำไม่สบาย ร้านที่มีหลังคาหรือนั่งในห้องได้จะเหมาะกว่า

ระดับน้ำในแม่น้ำขึ้นลงตามน้ำทะเล บางเวลาเห็นหาดเลนกว้างกับปูตัวเล็กๆ บางเวลาน้ำเต็มตลิ่ง มุมเดียวกันจึงดูไม่เหมือนกันในแต่ละวัน

นั่งร้านเล็กให้เจ้าของร้านสบายใจด้วย

ร้านในห้องแถวมักมีโต๊ะไม่กี่ตัว ถ้านั่งนาน สั่งเพิ่มบ้าง หรือลุกให้คนอื่นเมื่อร้านเริ่มแน่น ไม่ใช้ปลั๊กไฟของร้านถ้าไม่ได้ถามก่อน และไม่จัดฉากถ่ายรูปจนกินพื้นที่โต๊ะข้างๆ ร้านเล็กบางร้านพาลูกเล็กไปได้ บางร้านไม่สะดวก ดูเรื่องที่ควรสังเกตก่อนพาเด็กเข้าร้านในเมืองหรือที่อ่าวนางประกอบได้

คนที่ชอบปั่นจักรยานแล้วแวะร้านกาแฟเป็นประจำมักรู้ว่าร้านแบบไหนนั่งสบาย มีที่จอดรถที่มองเห็นจากโต๊ะ มีน้ำเปล่าให้ และเจ้าของไม่รำคาญชุดปั่นที่เปียกเหงื่อ ใครสนใจวัฒนธรรมจอดสองล้อพักจิบกาแฟของกลุ่มคนปั่น จะเห็นว่าร้านเล็กในเมืองแบบกระบี่เข้ากับวิถีนี้ได้ดี

เมืองกับชายหาด ไม่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

ตัวเมืองกับอ่าวนางให้บรรยากาศคนละแบบ อ่าวนางเหมาะกับร้านวิวทะเลและมื้อเย็นริมหาด ใครจะไปกินมื้อค่ำที่นั่น ลองอ่านวิธีเลือกอาหารทะเลสดและคุมบิลมื้อเย็นที่อ่าวนางก่อน ส่วนตัวเมืองเหมาะกับช่วงเช้า วันที่เรือไม่ออก หรือวันที่อยากเห็นชีวิตประจำวันของคนกระบี่

ทริปของคุณมีเช้าไหนบ้างที่ยังว่าง และถ้าเช้านั้นเรือไม่ออก จะลองนั่งรถเข้าเมืองไปหาแก้วกาแฟริมแม่น้ำดูไหม