ไฟฉายและไฟคาดหัวสำหรับเกาะที่ถนนมืด และของที่ควรมีตอนเดินกลางคืน
10 กันยายน 2569
ไฟจากมือถือดูเหมือนพอใช้ จนถึงคืนที่แบตเหลือไม่กี่ขีด ฝนเพิ่งหยุด และทางจากร้านข้าวกลับบังกะโลเป็นถนนดินที่ไม่มีเสาไฟสักต้น บนเกาะหลายแห่งของกระบี่ พอพระอาทิตย์ลับทะเลไปแล้ว ความมืดจะมาเร็วและมืดจริง ไม่ใช่มืดแบบในเมืองที่ยังมีแสงจากป้ายร้านหรือรถที่วิ่งผ่าน
ไฟส่องทางดีๆ สักอันจึงไม่ใช่ของเผื่อ แต่เป็นของใช้ประจำทุกคืน การเตรียมไม่ยาก แบ่งตามช่วงเวลาของทริปได้ตามนี้
ก่อนออกจากฝั่ง
ไฟคาดหัวคนละอัน ดีกว่าไฟฉายใหญ่อันเดียวที่ต้องผลัดกันถือ เพราะมือทั้งสองข้างยังว่างไว้จับราวสะพานไม้ หิ้วถุงกับข้าว หรือจูงเด็ก เลือกแบบที่ก้มเงยหัวไฟได้ มีโหมดแสงอ่อนไว้ใช้ในห้อง และถ้ามีโหมดไฟแดงด้วยก็ดี เพราะไม่แยงตาคนที่เดินสวน
ดูว่าไฟของเราใช้ถ่านหรือชาร์จผ่านสาย ถ้าชาร์จ เลือกหัวชาร์จแบบเดียวกับมือถือจะได้พกสายเส้นเดียว ถ้าใช้ถ่าน พกสำรองไปอีกชุด ร้านบนเกาะเล็กไม่ได้มีของครบทุกอย่างเสมอไป แบตสำรองก้อนเล็กหนึ่งก้อนช่วยได้ทั้งไฟและมือถือ แต่ต้องดูกติกาของสายการบินและเรือเรื่องการพกแบตด้วย
แบตเล็กๆ ที่ดูไม่สำคัญพวกนี้ คนที่ปั่นจักรยานทางไกลรู้ซึ้งที่สุด เพราะถ้าไฟหน้าหรือไมล์ดับกลางทาง ทั้งทริปก็สะดุด ใครอยากเห็นมุมของสายปั่น มีคนเขียนเรื่องการดูแลแบตของไมล์วัดระยะบนแฮนด์จักรยานไว้ หลักเรื่องชาร์จให้เต็มก่อนออกและมีแผนสำรองใช้กับไฟฉายได้เหมือนกัน
ใส่ไฟกับมือถือไว้ในถุงกันน้ำใบเล็กตั้งแต่ขึ้นเรือ เรือบางแบบละอองน้ำสาดเข้ามาเยอะกว่าที่คิด ถ้ายังลังเลเรื่องนี้อยู่ อ่านข้อดีข้อเสียของเรือหางยาวเทียบกับเรือเร็วตอนข้ามไปเกาะประกอบได้
หัวค่ำบนเกาะ
ช่วงพลบค่ำเป็นช่วงที่คนชะล่าใจที่สุด ออกไปกินข้าวตอนฟ้ายังสว่าง คิดว่าเดี๋ยวก็กลับ พอนั่งคุยเพลินฟ้าก็มืดสนิท ติดไฟคาดหัวลงกระเป๋าทุกครั้งที่ออกจากที่พักหลังบ่าย แม้ตั้งใจจะกลับก่อนมืดก็ตาม
ใครเช่ามอเตอร์ไซค์ขี่บนเกาะ ไฟหน้ารถอย่างเดียวอาจไม่พอ ใส่เสื้อสีอ่อน หรือติดไฟกะพริบดวงเล็กไว้หลังกระเป๋าเป้ ให้รถคันอื่นเห็นเราได้ไกลขึ้น และขี่ช้ากว่าตอนกลางวัน เพราะถนนบนเกาะบางช่วงมีทรายลอย หลุม หรือโค้งที่ไม่มีป้ายเตือน
สัตว์บนถนนเป็นเรื่องปกติของเกาะ ทั้งสุนัขของชาวบ้าน แมว ไก่ และสัตว์เล็กที่ออกมาหลังฝนตก ส่องไฟลงพื้นข้างหน้าสักสองสามก้าวเสมอ จะเห็นสิ่งที่อยู่บนทางก่อนเหยียบ ดีกว่าส่องไปไกลแล้วมองไม่เห็นใต้เท้าตัวเอง
ดึกๆ ระหว่างทางกลับที่พัก
เดินเป็นกลุ่ม และไม่เดินชายหาดเปลี่ยวคนเดียว หาดตอนกลางคืนดูสงบก็จริง แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจะไม่มีใครเห็น เลือกทางที่มีบ้านคนหรือร้านค้าแม้จะอ้อมกว่า และบอกเพื่อนร่วมทริปหรือพนักงานที่พักไว้ว่าออกไปไหน จะกลับราวๆ กี่โมง
เวลาสวนกับคนอื่น ก้มไฟลงต่ำ อย่าส่องหน้า ตอนเดินผ่านบ้านชาวบ้านหรือมัสยิดก็เช่นกัน ไฟมีไว้ให้เราเห็นทาง ไม่ใช่ส่องเข้าไปในบ้านใคร และไม่ควรส่องไฟแรงๆ ลงน้ำหรือแนวหินนานๆ เพราะสัตว์ทะเลหลายชนิดออกหากินตอนกลางคืน
จดเบอร์โทรของที่พักไว้ในกระดาษแผ่นเล็กอีกชุด เผื่อมือถือดับ ถ้าเจอเหตุฉุกเฉินหรือมีคนบาดเจ็บ โทร 1669 เหตุด่วนเหตุร้ายโทร 191 ส่วนตำรวจท่องเที่ยวคือ 1155
เช้ามืดวันขึ้นเรือกลับ
เรือบางรอบออกแต่เช้า เก็บกระเป๋าตั้งแต่คืนก่อน แล้ววางไฟคาดหัวไว้บนสุดของกระเป๋าแบบหยิบได้ทันที การลากกระเป๋าไปท่าเรือในความมืดพร้อมมือว่างทั้งสองข้าง ต่างจากการถือมือถือส่องทางไปด้วยมาก
ถ่านที่ใช้หมดแล้วอย่าทิ้งไว้บนเกาะ ใส่ถุงขนกลับฝั่งไปทิ้งในจุดรับขยะอันตราย เหตุผลเรื่องนี้อธิบายไว้ในเรื่องขยะบนเกาะที่นักท่องเที่ยวช่วยหิ้วกลับได้ ส่วนครอบครัวที่ต้องพาลูกเล็กขึ้นเรือรอบเช้า ลองดูวิธีเลือกเสื้อชูชีพให้พอดีตัวเด็กและรับมือตอนลูกเมาคลื่น แล้วให้เด็กมีไฟดวงเล็กของตัวเองถือด้วย เด็กหลายคนกลัวความมืดน้อยลงเมื่อได้เป็นคนส่องทางเอง
คืนแรกที่ไปถึงเกาะ ก่อนเข้านอน ลองปิดไฟห้อง เปิดไฟคาดหัว แล้วเดินออกไปถึงประตูรั้วที่พักสักรอบ แค่นั้นจะรู้ทันทีว่าไฟพอไหม และทางกลับจากร้านข้าวพรุ่งนี้หน้าตาเป็นอย่างไรตอนไม่มีแสง