กระบี่ Only

ถนนคนเดินและตลาดกลางคืนในตัวเมืองกระบี่ เดินกินอะไร และดูการแสดงอะไรได้บ้าง

คนกระบี่ที่ไปตลาดกลางคืนเป็นประจำมักพกถุงผ้าพับเล็กติดกระเป๋าไว้หนึ่งใบ กับแบงก์ย่อยอีกปึกบางๆ และมักไปถึงตอนแม่ค้ายังจัดแผงไม่เสร็จ ซื้อกับข้าวสองสามถุงแล้วกลับบ้านก่อนคนจะเริ่มแน่น ส่วนนักท่องเที่ยวมักมาถึงตอนตลาดคึกที่สุด แล้วถือถุงพลาสติกเต็มสองมือจนไม่มีมือว่างจะหยิบของชิ้นต่อไป

สองภาพนี้บอกอะไรได้หลายอย่างเกี่ยวกับการเดินตลาดกลางคืนในตัวเมือง ขั้นตอนด้านล่างเรียงตามลำดับที่ใช้ได้จริงตั้งแต่ก่อนออกจากห้องจนถึงขากลับ

1. ถามวันจัดงานกับคนในพื้นที่ก่อนออกจากห้อง

ถนนคนเดินในตัวเมืองกระบี่มักจัดเป็นช่วงปลายสัปดาห์ ส่วนตลาดเย็นเล็กๆ บางแห่งเปิดเกือบทุกวัน แต่วันและเวลาเปลี่ยนได้ตามฤดูท่องเที่ยว ช่วงฝน หรือช่วงที่มีงานของจังหวัด อย่ายึดข้อมูลเก่าในอินเทอร์เน็ต ถามพนักงานที่พักหรือคนขับรถรับจ้างตอนบ่ายของวันนั้นจะแม่นที่สุด

ถ้าพักที่อ่าวนาง ให้คิดเรื่องขากลับไว้ด้วย รถที่วิ่งระหว่างตัวเมืองกับหาดตอนดึกอาจมีน้อยกว่ากลางวัน

2. เดินดูให้ครบหนึ่งรอบก่อนจ่ายเงินร้านแรก

ตลาดกลางคืนมีของซ้ำกันหลายร้าน เดินรอบแรกแบบมือเปล่า ดูว่าแผงไหนคนท้องถิ่นยืนต่อคิว แผงไหนทำใหม่ตรงหน้า แผงไหนวางของทอดไว้นานแล้ว รอบที่สองค่อยซื้อ จะได้ของที่ร้อนและไม่ซื้อซ้ำโดยไม่ตั้งใจ

ระหว่างเดิน ระวังคนสูงอายุกับเด็กเล็กที่เดินสวนไปมา ทางเดินระหว่างแผงมักแคบ ถ้าจะหยุดถ่ายรูป ให้หลบเข้าข้างทางก่อน

3. กินแบบแบ่งกันหลายอย่าง ดีกว่ากินอิ่มจากร้านเดียว

ของกินในตลาดเย็นของกระบี่มีทั้งของคาวแบบใต้ ของทอด ขนมพื้นบ้านห่อใบตอง โรตี ชาเย็น และผลไม้หั่นใส่ถุง อาหารหลายอย่างเป็นอาหารฮาลาล ซึ่งสะท้อนว่าคนหลายศาสนาในเมืองนี้กินอยู่ด้วยกันมานาน วิธีที่สนุกที่สุดคือมากันหลายคน แล้วซื้อคนละอย่างมาแบ่งกันชิม

อยากรู้จักจานหลักของเมืองนี้ก่อนลงมือเดิน อ่านรายชื่อของกินที่คนกระบี่ภูมิใจ ตั้งแต่ข้าวยำถึงกะปิ ไว้ก่อน แล้วใช้ตลาดคืนนี้เป็นที่ชิมของที่ยังไม่เคยลอง ส่วนผลไม้ที่วางขายจะเปลี่ยนไปตามฤดู วิธีดูว่าช่วงนี้อะไรกำลังดีมีอยู่ในเรื่องผลไม้ใต้ตามแผงของกระบี่

ใครแพ้อาหารทะเลหรือถั่ว ถามแม่ค้าได้ว่ามีส่วนผสมอะไร ถามตรงๆ ไม่เสียมารยาท

4. หยุดยืนดูเวทีเล็กสักพัก

บางคืนจะมีเวทีเล็กที่ให้นักเรียน คณะในท้องถิ่น หรือนักดนตรีมาแสดง อาจเป็นดนตรีพื้นบ้าน การรำ หรือเพลงสมัยใหม่ แล้วแต่คืน ไม่มีตารางที่แน่นอน ถ้าบังเอิญเจอ ให้ยืนดูสักเพลงสองเพลง ปรบมือให้ และถ้าจะถ่ายคลิปเด็กที่กำลังแสดง ควรถามผู้ปกครองหรือครูที่ยืนอยู่ข้างเวทีก่อน

บรรยากาศช่วงนี้คล้ายงานเทศกาลขนาดย่อม มีเสียงดนตรี ไฟระย้า และคนเดินเบียดกันอย่างอารมณ์ดี แฟนบอลที่ชอบสวมเสื้อทีมรักไปเดินงานดนตรีกลางแจ้ง น่าจะรู้สึกคุ้นกับบรรยากาศแบบนี้ เพียงแต่ที่นี่ผู้คนมาเพื่อกินและนั่งคุยกันมากกว่ามาดูคอนเสิร์ต

5. ซื้อของฝากใส่ถุงผ้าของตัวเอง

ของฝากในตลาดกลางคืนมีทั้งของกินที่เก็บได้หลายวัน ขนมแห้ง งานผ้า และของทำมือจากชุมชน ถ้าซื้อของที่มีกลิ่นแรงอย่างกะปิหรือปลาแห้ง ขอให้แม่ค้าห่อซ้อนสองชั้น แล้วเก็บแยกจากเสื้อผ้า

ถุงผ้าที่พกมาจะช่วยลดถุงพลาสติกได้มาก และยังทำให้เดินถือของสะดวกกว่า ปฏิเสธหลอดกับถุงเล็กที่ไม่จำเป็นได้ แม่ค้าส่วนใหญ่เข้าใจ

6. เผื่อเวลาขากลับ และเก็บเช้าวันรุ่งขึ้นไว้ให้เมืองอีกครั้ง

ตลาดเริ่มเก็บแผงทีละร้าน ถนนจะเงียบเร็วกว่าที่คิด นัดรถกลับไว้ล่วงหน้าหรือเดินกลับที่พักกันเป็นกลุ่ม อย่าแยกกันเดินคนเดียวในซอยมืด

ถ้ายังติดใจตัวเมือง เช้าวันรุ่งขึ้นลองกลับมาอีกรอบตอนแดดอ่อน แล้วหามุมนั่งจิบกาแฟริมแม่น้ำในเมืองที่ไม่ใช่ย่านหาด เมืองที่เมื่อคืนเต็มไปด้วยไฟและเสียงเพลงจะดูเป็นอีกเมืองหนึ่งเลย

ขากลับถึงห้อง ถุงผ้าใบเล็กใบนั้นจะหนักกว่าตอนออกมา และมือทั้งสองข้างก็ยังว่างอยู่